Witajcie!

Dzisiaj postanowiłem, aby połączyć długo nie odświeżany jogger z blogiem z Poltera w formie jednego bloga. Wybór padł na silnik Wordpress.

Rozgośćcie się, proszę, na nowej stronie. Już niedługo pojawią się nowe wpisy o tegorocznych wakacjach.

Pozdrawiam

Dreamwalker

Mieszkam w małej miejscowości na Dolnym Śląsku a do Wrocławia na studia dojeżdżam codziennie pociągiem. Ta notka jednak nie ma na celu wymieniania wszystkich “uroków” tego przewoźnika. Chodzi o jedną sytuację, która miała miejsce dzisiaj gdy wracałem do domu.

Otóż, linia do mojego miasta nie jest żadną przelotówką i na nim właściwie się kończy, więc stan torów pozostawia wiele do życzenia. Druga sprawa, że jest jeden tor dla osobówek na niektórych odcinkach i czasami trzeba czekać aby przejechał pociąg jadący z przeciwka. Życie.

Sytuacja wyglądała tak, że pociąg najzwyczajniej w świecie zatrzymał się w polu. No nic. Normalka. Czekamy na coś jadące z przeciwka. Znajomy jednak nie był na tyle cierpliwy i wyjrzał przez okno jak się ma sytuacja. Ku jego oszołomieniu, pociąg właśnie zatrzymał się aby przepuścić (sic!) samochody na przejeździe kolejowym. I rzeczywiście - nie jechało nic od drugiej strony - gdy samochody przejechały pociąg ruszył dalej.

Teraz sam nie wiem, co o tym wszystkim myśleć. Może to jechał jakiś burmistrz czy inny Nasz Wybraniec, że dla niego wstrzymali ruch kolejowy? Trudno powiedzieć. Właściwie sytuacja jest epizodyczna i chyba nikomu się nie chciało pójść do konduktora by wyjaśnić tą sprawę. Ja tylko się zastanawiam - do czego jeszcze może się posunąć kolej? Albo inaczej - jak jeszcze może uprzykrzyć życie swoim pasażerom? Likwidują pociągi, którymi jeździ najwięcej ludzi, przepuszczają na trasie puste pociągi, żeby pan konduktor mógł wcześniej napić się kawy. A teraz to. To po prostu szlag człowieka trafia. A trafia jeszcze mocniej, jak pomyśli, że po Wrocławiu i tak sobie nie pojeździ samochodem, więc jest skazany na PKP bez apelacji.

Dawno dawno temu podczas mojego półtorarocznego romansu z matematyką na UWr (niestety, nie dostałem się na informatykę za pierwszym razem) miałem zajęcia z algebry liniowej. Tak - każdy kto miał chociaż troszeczkę matematyki na studiach musiał się i z tym zetknąć - wektory, macierze, euklidesowe przestrzenie i inne przyjemności. Przedmiot mi się podobał mimo że w liceum wektorów nie darzyłem wielką miłością. A tak to już jest, że jak przedmiot się podoba, to zadania robią się same i chodzi się często do tablicy zyskując w oczach ćwiczeniowca (nazwijmy ją Panią od Algebry Liniowej).

Ponieważ w czasie pierwszego semestru na matematyce zdarzyło mi się przeczytać Cyberiadę Stanisława Lema, w tym genialny wiersz Elektrybałta Trurla. Nie pamiętam już w jakim kontekście, ale zapytałem kiedyś Panią od Algebry Liniowej czy zna ten wiersz i ku mojemu bezgranicznemu zdziwieniu (i jeszcze większemu zdziwieniu grupy :P) zaczęła go recytować z pamięci i odwzajemniła mi się pytaniem czy znam wiersz o równoległoboku. Oczywiście nie znałem, jednak na następnych zajęciach przyniosła mi kartkę z jego treścią. Kartkę potem oddałem, zakładając że znajdę sobię w Googlach. Myliłem się.

Po przeszło trzech latach znalazłem ten wiersz w internecie, w google books. Tytuł to “Parallelagram or infant optimism”, autor to A.E. Housman. Można go przeczytać tutaj: link. Polecam wszystkim fanatykom matematyki i geometrii. Do śmiechu i ku zadumie (nad trudnym życiem równoległoboku :) ).

Dzisiaj postanowiłem założyć własnego joggera. Dlaczego? Powody są różne, ważny jest jednak cel. Nie zamierzam tu pisać ekshibicjonistycznych wynurzeń znudzonego życiem informatyka (tak jakbym takim był). Postaram się opowiedzieć o nowych ciekawych rzeczach, których się nauczyłem, czasem wrzucę jakiegoś newsa, czasem napiszę coś o moich innych zainteresowaniach.

Jestem studentem informatyki. Do moich zainteresowań należą programowanie w języku python, słuchanie muzyki (od poezji śpiewanej do heavy metalu), oglądanie anime, czytanie mang i last but not least - granie w gry RPG. Ale takie prawdziwe “fabularne” RPG bez komputera.

Linux - on zajmuje też ważne miejsce w moim życiu, zarówno jako system operacyjny codziennego użytku jak i swego rodzaju sposób na życie. Działam aktywnie w celu powiększenia zbioru użytkowników Linuksa uczestnicząc w akcjach takich jak WiOO w szkole, czy Linux-Reinstalacja. Na co dzień używam dystrybucji Slackware. Używam menedżerów okien KDE i fluxbox, ale jestem też bardzo przywiązany do konsoli i nie wyobrażam sobie życia bez takich poleceń jak grep, find, sed, czy awk. Jako edytora tekstu używam vima.

To chyba tyle o mnie. Zobaczymy co z tego wyjdzie. Może jeszcze coś dopiszę, a może zapomnę po tygodniu tak jak bywało z moimi innymi nieudolnymi próbami założenia własnego bloga :)

I na koniec jedna prośba do ewentualnych czytelników - jeśli znacie jakiś ciekawy temat/program ze świata Linuksa, który warto poznać to proszę napiszcie mi o nim w komentarzach albo na jabberze. Chętnie go sprawdzę i napiszę notkę w wolnym czasie.